Üç Nevi Dua Vardır
Duâ etmek başlı başına ibâdettir. Duâ, hâlis bir îmânın neticedir ve ubûdiyyetin ruhudur.
Duâ eden adam, bilir ki; “Birisi var ki” onun sesini dinler, derdine derman yetiştirir, ona merhamet eder; O’nun kudret eli her şeye yetişir.
Tohumlar, çekirdekler, yumurtalar, kâbiliyyet diliyle duâ ederler, Cenâb-ı Hak da dualarını kabul eder. Bütün canlılar fıtrî ihti-ic diliyle duâ ederler. Cenâb-ı Hak da bütün ihtiyâçlarını, istekLerini karşılar; ummadıkları zamanda ve münâsib vakitte verir. !azlûmlar, darda kalanlar, ihtiyâç sahihleri Cenâb-ı Hakk’a duâ Ederler, Allâhu Azîmüşşân da isteklerini verir.
Üç nev’i duâ var
Üç çeşit duâ vardır. Bunlar:
1. Kâbiliyyet diliyle olan duâ:
İhtiyâç arz edilir. Meselâ, bir incir çekirdeği, “Yâ Rabbî, ben incir ağacı olmak isterim. Yaprağımla, çiçeğimle âlemde zuhur etmek isterim. Benim rızkım neyle gelişiyorsa onu bana gönder. Rızkını istiyorum’” der.
Bütün tohumlar ve çekirdekler, lisân-ı haliyle, kâbiliyyet diliyle, neye kâbiliyyetleri varsa onu istiyor. Yumurta da onu istiyor. : umurta diyor ki: “Bende tavuk olma isti’dâdı (kâbiliyyeti)
var, Yâ Rabbî, arzumu kabul et!” Allâhu Teâlâ fıtrî duasını kabul eder, neye ihtiyâcı varsa gönderir. (Tavuk yumurtayı altına alıp ısıtır.)
Allah çekirdeğin duasını kabul eder. Yağmura emreder, çiftçiye de ilhâmen emreder: “Bunu ek!” Yağmura der: “İn, bunu parçala!” Bu çekirdek (veya tohum) parçalanmadan kâbiliyyeti inkişâf etmez. Bu tohum yok olacak ki, var olsun. Tohum dağıldıktan sonra birden kâbiliyyeti inkişâf eder. Parçalanmadan, hiçbir kâbiliyyet sahibinin kâbiliyyeti inkişâf etmez. Bu bir kânundur. Yok olmadan Allah’a kavuşamazsın. Hiçbir şey parçalanmadan, dağılmadan esmâ-i İlâhiyyeyi âlemde göstermesi mümkün olmuyor.
Hepsi isti’dâd lisanıyla, “Yâ Rabbî, beni Esmâ-i İlâhiyyene âyine et. Açıklığa çıkar” dediği anda, Allah bu duayı kabul ediyor, su ile parçalıyor, açığa çıkarıyor. Kâbiliyyet diliyle olan her duâ kabul edilir. Hiç bunun reddi yoktur. Yeryüzünde ne kadar tohumlar var, ne kadar çekirdekler var, ne kadar kökler var, ne kadar meniler var, ne kadar yumurtalar var, ne kadar hayvanların menileri var; hepsi birden Allah’tan kâbiliyyeti neye varsa o şekli isterler.
Esmâ-i Hüsnâya açık âyine olmak isterler. Allah da onların duasını kabul eder. Başlarına dört unsurdan birini musallat eder, onu zahiren yok eder, başka bir varlığı ondan çıkarır.
Kâbiliyyeti olmayan bozuk tohumlar çürür, gider. Onun kâbiliyyeti yokmuş, çürükmüş…
2. İhtiyâc-ı fıtrî (fıtrî ihtiyâç) ile olan duâ:
Bütün yeryüzünde ne kadar canlı varsa -zîhayât dendi mi ot da dâhil, onların da bir nev’i hayâtı var- hepsinin de Allah’tan rızık isteği var. Kâbiliyyet inkişâf etti, çekirdek ağaç olmaya başladı, ağaç Allah’tan bir şey istiyor. Çekirdek bir şey istiyor. Çekirdek ağaç olmak istiyor. Ağaç ne olmak istiyor? Birden gök gürlemeye başlıyor, güneş ışığı gönderiyor, âlem hızla dönüyor. Gece-gündüz dönmezse, geceler olmazsa mevcudat gelişir mi? Âlemde hep gündüz olsa, büyüme olur mu? Cenâb-ı Hak öyle bir hâl vermiş ki, büyümeyi geceye bağlamış. İnşân gece büyür, gündüz gelişir.
Kadınlar çocuğunu doğurmak istiyor. Cenâb-ı Hak rahmin çocuğu büyütmeye elverişli hâle gelmesi için bir kânun koymuş.
Her şeyin kâbiliyyeti neyse o kâbiliyyeti vermekle birlikte, neye ihtiyâcı varsa onu da veriyor. Buna da bütün midelerin (hayvanı, nebatî, insanî) ihtiyâcını yerine getiriyor. İşte buna da “ihti-yâc-ı fıtrî ile olan duanın kabulü” denir.
3. Muztarların duası:
Hz. Nûh (as)’a kavmi musallat oldu. Hz. Nûh (as) 950 sene uğraştı, didindi, hakkı tebliğ etti, itaat etmediler. Hz. Nûh (as) da duâ etti, duası kabul oldu. O zâlim kavim tufanla helak oldu, Hz. Nûh (as) ve itaat eden ümmeti kurtuldu.
Hz. Mûsâ (as) ve kavmine zâlim Firavun musallat oldu. Hz. Mûsâ (as) duâ etti, kurtuldular.
Muztarların dualarının kabulüne delîl; bütün peygamberlerin kurtuluşu, karşılarına çıkanların helakidir. Bu, ap açık delîldir.
Kaynak: Gençliğin İlmihali- Burhan Bozgeyik